Texto/creación: Pablo Fidalgo
Elenco: Pablo Fidalgo e Tiago Gandra
O tema central da vida de Daniel Faria foi o compartir. Compartir a palabra, a amizade, a poesía e a fe. Pero tamén compartir o teatro, onde el atopou unha linguaxe única. Daniel escolleu unha vida apagada, pero a súa obra enteira é unha resposta á palabra de Deus, afirmaba un compañeiro do mosteiro de Singeverga. Non imaxinas como brillaba cando actuaba, cando saía a escena transformábase, dicía outro. Nel existía a necesidade de representación. E precisamente a partir da representación enténdese a fe. Se a fe está nalgún lugar, está no rito e non na doutrina. A fe é unha forma de facer e actuar, unha presenza, unha actitude. Así, aparece neste espectáculo, onde os corpos vólvense arquivo e memoria deses xestos de fe, desas distintas formas de bailar, desas distintas formas de preguntar: aceptarás ser tocado, estás dispoñible? Daniel Faria, a vida apagada acendeuse.